Vlaanderen onder ecologische druk: GroenRand zet extra vaart achter zijn rol als nieuwe pleitbezorger van de Voorkempen
Het huidige Vlaamse natuurbeleid voor de legislatuur 2024-2029 bevindt zich in een vreemde spagaat die door critici wordt omschreven als een beleid van twee snelheden.
Aan de ene kant profileert de Vlaamse Regering zich met ambitieuze visienota’s en dikke wetenschappelijke rapporten, maar aan de andere kant hapert de uitvoering op het terrein door een acuut gebrek aan middelen en een verlammende politieke besluiteloosheid.
Deze enorme kloof tussen wat er op papier staat en wat er in de realiteit gebeurt, zorgt voor een groeiende onrust binnen de natuursector.
Organisaties zoals GroenRand trekken fel aan de alarmbel en waarschuwen dat de Vlaamse natuur letterlijk aan het verstikken is in een moeras van eindeloze procedures en een structurele onderfinanciering die de toekomst van onze lokale biodiversiteit direct in gevaar brengt.
De ernst van de situatie blijkt uit recente begrotingsanalyses want in 2026 zal het totale budget voor Natuur en Biodiversiteit met maar liefst 16,5 miljoen euro dalen in vergelijking met de begrotingscijfers van 2025.
Dit bevestigt het pijnlijke beeld dat er, ondanks alle mooie woorden over de biodiversiteitscrisis, juist keihard wordt bespaard op de feitelijke uitvoering van het beleid.
Aan de ene kant profileert de Vlaamse Regering zich met ambitieuze visienota’s en dikke wetenschappelijke rapporten, maar aan de andere kant hapert de uitvoering op het terrein door een acuut gebrek aan middelen en een verlammende politieke besluiteloosheid.
Deze enorme kloof tussen wat er op papier staat en wat er in de realiteit gebeurt, zorgt voor een groeiende onrust binnen de natuursector.
Organisaties zoals GroenRand trekken fel aan de alarmbel en waarschuwen dat de Vlaamse natuur letterlijk aan het verstikken is in een moeras van eindeloze procedures en een structurele onderfinanciering die de toekomst van onze lokale biodiversiteit direct in gevaar brengt.
De ernst van de situatie blijkt uit recente begrotingsanalyses want in 2026 zal het totale budget voor Natuur en Biodiversiteit met maar liefst 16,5 miljoen euro dalen in vergelijking met de begrotingscijfers van 2025.
Dit bevestigt het pijnlijke beeld dat er, ondanks alle mooie woorden over de biodiversiteitscrisis, juist keihard wordt bespaard op de feitelijke uitvoering van het beleid.
Op papier lijkt de ambitie van de Vlaamse overheid nochtans groot aangezien ongeveer 21% van het Vlaamse grondgebied is ingetekend als natuur of bos, maar de realiteit is ontnuchterend.
Slechts 8% van die oppervlakte wordt namelijk ook echt effectief als natuur beheerd, terwijl de overige 13% slechts papieren natuur blijft die in de praktijk vaak in een slechte ecologische staat verkeert zonder enig uitzicht op herstel.
De overheid vlucht volgens GroenRand te vaak in extra studies, werkbanken en jarenlange trajecten om politiek gevoelige knopen niet door te hoeven hakken, terwijl alle data om over te gaan tot actie meestal reeds lang beschikbaar zijn.
De organisatie klaagt specifiek de tergend lange procedures aan van het Complex Project De Nieuwe Rand.
GroenRand stelt dat deze complexe vierfasenprocedure absoluut niet mag dienen als een politiek schild om urgente maatregelen voor de biodiversiteit vooruit te schuiven.
Het blijven wachten op de totale afronding van dergelijke monsterprojecten is voor de natuur simpelweg geen optie meer omdat de biodiversiteit immers elke dag verder afbrokkelt terwijl men blijft praten aan overlegtafels.
Slechts 8% van die oppervlakte wordt namelijk ook echt effectief als natuur beheerd, terwijl de overige 13% slechts papieren natuur blijft die in de praktijk vaak in een slechte ecologische staat verkeert zonder enig uitzicht op herstel.
De overheid vlucht volgens GroenRand te vaak in extra studies, werkbanken en jarenlange trajecten om politiek gevoelige knopen niet door te hoeven hakken, terwijl alle data om over te gaan tot actie meestal reeds lang beschikbaar zijn.
De organisatie klaagt specifiek de tergend lange procedures aan van het Complex Project De Nieuwe Rand.
GroenRand stelt dat deze complexe vierfasenprocedure absoluut niet mag dienen als een politiek schild om urgente maatregelen voor de biodiversiteit vooruit te schuiven.
Het blijven wachten op de totale afronding van dergelijke monsterprojecten is voor de natuur simpelweg geen optie meer omdat de biodiversiteit immers elke dag verder afbrokkelt terwijl men blijft praten aan overlegtafels.
De financieringskloof voor biodiversiteit in Vlaanderen wordt door experten geschat op ruim 504 miljoen euro per jaar voor de periode tot 2030.
In plaats van dit gat te dichten, laten de begrotingen voor 2025 en 2026 een zorgwekkende neerwaartse spiraal zien met forse besparingen op natuuraankopen, subsidies voor natuurverenigingen en het dagelijks beheer van de Vlaamse reservaten.
Zelfs voor de Europese Natuurherstelwet zijn in de Vlaamse begroting geen specifieke extra middelen vrijgemaakt, wat een groot risico op toekomstige juridische procedures en Europese boetes creëert.
De koers voor de komende jaren is ronduit riskant, want de Vlaamse Regering kiest er bewust voor om de Europese Natuurherstelwet zonder extra middelen aan te pakken.
In de meerjarenbegroting richting 2029 wordt de financiering voor specifieke herstelprojecten niet verhoogd, aangezien de overheid ervan uitgaat dat de huidige budgetten voor natuurbeheer en biodiversiteit volstaan.
De tijd dringt echter richting september 2026, het uiterste moment waarop het nationale herstelplan formeel bij de Europese Commissie moet worden ingediend.
De organisatie GroenRand waarschuwt dat het ontbreken van een gericht budgettair kader voor deze opgave tot grote uitvoeringstekorten zal leiden.
Zonder aanvullende investeringen en bindende financiële garanties dreigt Vlaanderen de Europese doelstellingen structureel te missen.
Indien de verplichte resultaten voor 2030 niet worden behaald, kunnen juridische procedures en Europese sancties de vergunningverlening in de gehele regio opnieuw onder druk zetten.
Het huidige beleid vormt daarmee een aanzienlijk risico voor zowel de ecologische voortgang als de algemene rechtszekerheid in Vlaanderen.
Een van de meest prangende onderdelen van deze aanklacht betreft de totale stilstand in het ontsnipperingsbeleid.Natuurvereniging GroenRand heeft een scherpe aanklacht geformuleerd tegen wat zij de totale stilstand in het Vlaamse ontsnipperingsbeleid noemt.
In plaats van dit gat te dichten, laten de begrotingen voor 2025 en 2026 een zorgwekkende neerwaartse spiraal zien met forse besparingen op natuuraankopen, subsidies voor natuurverenigingen en het dagelijks beheer van de Vlaamse reservaten.
Zelfs voor de Europese Natuurherstelwet zijn in de Vlaamse begroting geen specifieke extra middelen vrijgemaakt, wat een groot risico op toekomstige juridische procedures en Europese boetes creëert.
De koers voor de komende jaren is ronduit riskant, want de Vlaamse Regering kiest er bewust voor om de Europese Natuurherstelwet zonder extra middelen aan te pakken.
In de meerjarenbegroting richting 2029 wordt de financiering voor specifieke herstelprojecten niet verhoogd, aangezien de overheid ervan uitgaat dat de huidige budgetten voor natuurbeheer en biodiversiteit volstaan.
De tijd dringt echter richting september 2026, het uiterste moment waarop het nationale herstelplan formeel bij de Europese Commissie moet worden ingediend.
De organisatie GroenRand waarschuwt dat het ontbreken van een gericht budgettair kader voor deze opgave tot grote uitvoeringstekorten zal leiden.
Zonder aanvullende investeringen en bindende financiële garanties dreigt Vlaanderen de Europese doelstellingen structureel te missen.
Indien de verplichte resultaten voor 2030 niet worden behaald, kunnen juridische procedures en Europese sancties de vergunningverlening in de gehele regio opnieuw onder druk zetten.
Het huidige beleid vormt daarmee een aanzienlijk risico voor zowel de ecologische voortgang als de algemene rechtszekerheid in Vlaanderen.
Een van de meest prangende onderdelen van deze aanklacht betreft de totale stilstand in het ontsnipperingsbeleid.Natuurvereniging GroenRand heeft een scherpe aanklacht geformuleerd tegen wat zij de totale stilstand in het Vlaamse ontsnipperingsbeleid noemt.
Deze aanklacht richt zich op de enorme kloof tussen de ambities uit het verleden en de huidige financiële realiteit waarbij het budget voor 2025 is verschraald tot een symbolische 1 miljoen euro.
Waar in de vorige legislatuur nog 50 miljoen euro beschikbaar was voor het Vlaams Actieprogramma Ecologische Ontsnippering, betekent de huidige daling van 98% dat er voor de bouw van ecoducten simpelweg geen geld meer is.
Nu het jaar 2025 is gepasseerd, stelt de vereniging vast dat er nog steeds geen concreet investeringsplan klaarligt voor de periode tot 2030, waardoor cruciale verbindingen volledig dreigen te blokkeren.
In het huidige Geïntegreerd
De vereniging waarschuwt dat zonder een substantieel meerjarenbudget de Europese natuurdoelen onhaalbaar blijven.
Dit heeft vreselijke gevolgen voor onze fauna aangezien jaarlijks naar schatting 5 miljoen dierlijke verkeersslachtoffers vallen in Vlaanderen.
De otter is daar het trieste symbool van, aangezien hij na decennia van afwezigheid moeizaam maar hoopvol terugkeert in het Vlaamse landschap.
De huidige populatie in heel Vlaanderen is nog uiterst kwetsbaar en experts schatten dat er momenteel slechts 10 tot 20 individuen in onze waterlopen rondzwerven.
Omdat het dier sinds de jaren 80 op populatieniveau als uitgestorven werd beschouwd is elke nieuwe waarneming van cruciaal belang.
Deze terugkeer is geen toeval maar het resultaat van een gericht herstelplan waarin de Antitankgracht als 33 kilometer lang groenblauw lint de hoofdrol speelt als cruciale levensader en verbindingsas tussen de Scheldevallei en de grotere populaties in Nederland.
De overheid erkent de Antitankgracht binnen het officiële Soortenbeschermingsprogramma Otter als een van de drie prioritaire regio’s in Vlaanderen.
Daarom dringt GroenRand aan op de directe uitvoering van quick wins, urgente ontsnipperingsprojecten waarvoor het ontwerpend onderzoek al geruime tijd is afgerond.
Een belangrijk voorbeeld hiervan is het dossier rond de Brechtsebaan in Schoten, dat een sleutelrol speelt binnen het gebiedsprogramma Groen Kruis van de Provincie Antwerpen.
Dit programma streeft rond de Brechtsebaan naar het ontsnipperen van de natuur om de ecologische verbindingen te verbeteren, wateroverlast tegen te gaan en de leefkwaliteit te verhogen.
In lijn met de visie van GroenRand en gesteund door een in februari 2025 goedgekeurd ontwerpend onderzoek wordt hier ingezet op concrete ingrepen.
Voor iconische soorten zoals de otter en verschillende vleermuizen fungeert deze drukke weg momenteel als een gevaarlijke hindernis die hun leefgebied fragmenteert tussen de Antitankgracht, de E10-plas en het Fort van Schoten.
De plannen omvatten de aanleg van ecotunnels op prioritaire locaties ter hoogte van de Antitankgracht om deze natuursnelweg weer ononderbroken te maken en ook bij de E10-plas.
Hier wordt de wegverbinding gecombineerd met de inrichting van klimaatpark De Zwaan, waar natuur en landschap worden geboetseerd om wateroverlast in de omgeving te verminderen.
Naast de tunnels voorzien de plannen in groene geleidingsstructuren en aangepaste verlichting in nauwe samenwerking met De Nieuwe Rand en het Agentschap Wegen en Verkeer.
Een tweede vitale quick win betreft de Antitankgracht zelf waar GroenRand tracht om het Plan Cornelis volledig te integreren in de zogenaamde Klimaatgordel.
Dit concept ziet de Antitankgracht niet enkel als een natuurgebied maar als een strategische buffer tegen de klimaatverandering door de gracht en de omliggende vallei-gebieden te versterken.
Het hart van deze aanpak blijft de ontsnippering zoals beschreven in Plan Cornelis, opgesteld door expert Michiel Cornelis in samenwerking met verschillende organisaties.
Dit plan biedt een gedetailleerde inventarisatie van 31 secties langs de gracht en focust op concrete ingrepen zoals de installatie van droge looprichels onder bruggen en het plaatsen van faunarasters.
Het ambitieuze plan om de Antitankgracht weer tot één doorlopend geheel van 33 kilometer te herstellen, krijgt definitief vorm.
Dankzij een subsidie van 1 miljoen euro uit de Vlaamse Gebiedsdeal Droogte 2.0 kan de wens van vereniging GroenRand eindelijk worden omgezet in concrete actie.
De focus ligt hierbij op het wegwerken van cruciale barrières, met name de gedempte stukken in Sint-Job-in-’t-Goor en bij het Schildestrand.
De absolute sleutel tot het succes van dit project is de herontwikkeling van de zone aan de Loze Visser in Schilde.
Hier bevindt zich momenteel een verharde parking waaronder de gracht door buizen stroomt.
Hoewel de financiering via de subsidie inmiddels is verzekerd, is de definitieve aankoop van deze grond momenteel de cruciale eerste stap die formeel moet worden afgerond.
Zodra de eigendomsoverdracht rond is, kan de verharding worden verwijderd om de waterloop eindelijk weer in de open lucht te laten vloeien.
Deze ingreep is essentieel voor zowel de waterhuishouding als de lokale biodiversiteit, want een open verbinding is bijvoorbeeld een randvoorwaarde voor de terugkeer van de otter in de regio.
GroenRand beschouwt de aanpak van deze specifieke locatie dan ook als een absolute quick win.
Door op deze plek de figuurlijke stop uit de fles te trekken, wordt met een relatief gerichte ingreep een enorme impact gerealiseerd op de continuïteit van het gehele traject.
De timing van het project is strikt: de voorwaarden van de Gebiedsdeal bepalen dat alle werken uiterlijk op 31 december 2028 afgerond moeten zijn.
Onder de vlag van het provinciale programma 'Groen Kruis' werken de gemeente Schilde, de Provincie Antwerpen en Regionaal Landschap de Voorkempen nu samen om deze strakke deadline te halen.
Zo transformeert de Antitankgracht de komende jaren van een onderbroken relict uit het verleden naar een vitale, aaneengesloten natuurverbinding voor de toekomst.
Een andere cruciale quick win die niet langer mag wachten is de ontsnippering van de Turnhoutsebaan Oost waarvoor reeds ontwerpend onderzoek is verricht.
De Turnhoutsebaan vormt momenteel een nagenoeg onoverkomelijke barrière voor de migratie van de otter en de boommarter langs de Antitankgracht.
Tegen deze achtergrond van beleidsmatige stilstand heeft GroenRand besloten haar koers radicaal te wijzigen.
Op 26 april 2026 vindt hun laatste grote publieksactiviteit plaats, een gegidste amfibieënwandeling in De Kooldries in Brecht.
Dit natuurgebied met zijn karakteristieke kleiputten dient als symbolisch decor voor het afsluiten van hun traditionele werking.
Vanaf 1 mei gooit de organisatie het over een totaal andere boeg door de focus te verschuiven naar gerichte politieke en maatschappelijke beïnvloeding onder het motto van de Pen van Glenn.
De naam Glenn verwijst naar de filosoof Glenn Albrecht die de term solastalgie bedacht voor de diepe pijn bij het verlies van natuur.
Waar in de vorige legislatuur nog 50 miljoen euro beschikbaar was voor het Vlaams Actieprogramma Ecologische Ontsnippering, betekent de huidige daling van 98% dat er voor de bouw van ecoducten simpelweg geen geld meer is.
Nu het jaar 2025 is gepasseerd, stelt de vereniging vast dat er nog steeds geen concreet investeringsplan klaarligt voor de periode tot 2030, waardoor cruciale verbindingen volledig dreigen te blokkeren.
In het huidige Geïntegreerd
De vereniging waarschuwt dat zonder een substantieel meerjarenbudget de Europese natuurdoelen onhaalbaar blijven.
Dit heeft vreselijke gevolgen voor onze fauna aangezien jaarlijks naar schatting 5 miljoen dierlijke verkeersslachtoffers vallen in Vlaanderen.
De otter is daar het trieste symbool van, aangezien hij na decennia van afwezigheid moeizaam maar hoopvol terugkeert in het Vlaamse landschap.
De huidige populatie in heel Vlaanderen is nog uiterst kwetsbaar en experts schatten dat er momenteel slechts 10 tot 20 individuen in onze waterlopen rondzwerven.
Omdat het dier sinds de jaren 80 op populatieniveau als uitgestorven werd beschouwd is elke nieuwe waarneming van cruciaal belang.
Deze terugkeer is geen toeval maar het resultaat van een gericht herstelplan waarin de Antitankgracht als 33 kilometer lang groenblauw lint de hoofdrol speelt als cruciale levensader en verbindingsas tussen de Scheldevallei en de grotere populaties in Nederland.
De overheid erkent de Antitankgracht binnen het officiële Soortenbeschermingsprogramma Otter als een van de drie prioritaire regio’s in Vlaanderen.
Daarom dringt GroenRand aan op de directe uitvoering van quick wins, urgente ontsnipperingsprojecten waarvoor het ontwerpend onderzoek al geruime tijd is afgerond.
Een belangrijk voorbeeld hiervan is het dossier rond de Brechtsebaan in Schoten, dat een sleutelrol speelt binnen het gebiedsprogramma Groen Kruis van de Provincie Antwerpen.
Dit programma streeft rond de Brechtsebaan naar het ontsnipperen van de natuur om de ecologische verbindingen te verbeteren, wateroverlast tegen te gaan en de leefkwaliteit te verhogen.
In lijn met de visie van GroenRand en gesteund door een in februari 2025 goedgekeurd ontwerpend onderzoek wordt hier ingezet op concrete ingrepen.
Voor iconische soorten zoals de otter en verschillende vleermuizen fungeert deze drukke weg momenteel als een gevaarlijke hindernis die hun leefgebied fragmenteert tussen de Antitankgracht, de E10-plas en het Fort van Schoten.
De plannen omvatten de aanleg van ecotunnels op prioritaire locaties ter hoogte van de Antitankgracht om deze natuursnelweg weer ononderbroken te maken en ook bij de E10-plas.
Hier wordt de wegverbinding gecombineerd met de inrichting van klimaatpark De Zwaan, waar natuur en landschap worden geboetseerd om wateroverlast in de omgeving te verminderen.
Naast de tunnels voorzien de plannen in groene geleidingsstructuren en aangepaste verlichting in nauwe samenwerking met De Nieuwe Rand en het Agentschap Wegen en Verkeer.
Een tweede vitale quick win betreft de Antitankgracht zelf waar GroenRand tracht om het Plan Cornelis volledig te integreren in de zogenaamde Klimaatgordel.
Dit concept ziet de Antitankgracht niet enkel als een natuurgebied maar als een strategische buffer tegen de klimaatverandering door de gracht en de omliggende vallei-gebieden te versterken.
Het hart van deze aanpak blijft de ontsnippering zoals beschreven in Plan Cornelis, opgesteld door expert Michiel Cornelis in samenwerking met verschillende organisaties.
Dit plan biedt een gedetailleerde inventarisatie van 31 secties langs de gracht en focust op concrete ingrepen zoals de installatie van droge looprichels onder bruggen en het plaatsen van faunarasters.
Het ambitieuze plan om de Antitankgracht weer tot één doorlopend geheel van 33 kilometer te herstellen, krijgt definitief vorm.
Dankzij een subsidie van 1 miljoen euro uit de Vlaamse Gebiedsdeal Droogte 2.0 kan de wens van vereniging GroenRand eindelijk worden omgezet in concrete actie.
De focus ligt hierbij op het wegwerken van cruciale barrières, met name de gedempte stukken in Sint-Job-in-’t-Goor en bij het Schildestrand.
De absolute sleutel tot het succes van dit project is de herontwikkeling van de zone aan de Loze Visser in Schilde.
Hier bevindt zich momenteel een verharde parking waaronder de gracht door buizen stroomt.
Hoewel de financiering via de subsidie inmiddels is verzekerd, is de definitieve aankoop van deze grond momenteel de cruciale eerste stap die formeel moet worden afgerond.
Zodra de eigendomsoverdracht rond is, kan de verharding worden verwijderd om de waterloop eindelijk weer in de open lucht te laten vloeien.
Deze ingreep is essentieel voor zowel de waterhuishouding als de lokale biodiversiteit, want een open verbinding is bijvoorbeeld een randvoorwaarde voor de terugkeer van de otter in de regio.
GroenRand beschouwt de aanpak van deze specifieke locatie dan ook als een absolute quick win.
Door op deze plek de figuurlijke stop uit de fles te trekken, wordt met een relatief gerichte ingreep een enorme impact gerealiseerd op de continuïteit van het gehele traject.
De timing van het project is strikt: de voorwaarden van de Gebiedsdeal bepalen dat alle werken uiterlijk op 31 december 2028 afgerond moeten zijn.
Onder de vlag van het provinciale programma 'Groen Kruis' werken de gemeente Schilde, de Provincie Antwerpen en Regionaal Landschap de Voorkempen nu samen om deze strakke deadline te halen.
Zo transformeert de Antitankgracht de komende jaren van een onderbroken relict uit het verleden naar een vitale, aaneengesloten natuurverbinding voor de toekomst.
Een andere cruciale quick win die niet langer mag wachten is de ontsnippering van de Turnhoutsebaan Oost waarvoor reeds ontwerpend onderzoek is verricht.
De Turnhoutsebaan vormt momenteel een nagenoeg onoverkomelijke barrière voor de migratie van de otter en de boommarter langs de Antitankgracht.
Tegen deze achtergrond van beleidsmatige stilstand heeft GroenRand besloten haar koers radicaal te wijzigen.
Op 26 april 2026 vindt hun laatste grote publieksactiviteit plaats, een gegidste amfibieënwandeling in De Kooldries in Brecht.
Dit natuurgebied met zijn karakteristieke kleiputten dient als symbolisch decor voor het afsluiten van hun traditionele werking.
Vanaf 1 mei gooit de organisatie het over een totaal andere boeg door de focus te verschuiven naar gerichte politieke en maatschappelijke beïnvloeding onder het motto van de Pen van Glenn.
De naam Glenn verwijst naar de filosoof Glenn Albrecht die de term solastalgie bedacht voor de diepe pijn bij het verlies van natuur.
Nieuw initiatief wordt gelanceerd
De Pen van Glenn vervangt de eerdere Groene Duim en staat symbool voor de kracht van de handtekening en de beslissingsbevoegdheid.
De vereniging gaat deze pen uitreiken aan politici, volksvertegenwoordigers, schepenen, biologen en burgers die hun invloed daadwerkelijk aanwenden om de natuur te helpen ontsnipperen en te verbinden.
Wie de pen ontvangt wordt erkend als een actieve kracht die effectief beleidsteksten schrijft, budgetten vrijmaakt of vergunningen voor faunapassages tekent.
Zij controleren nauwgezet dat beleidsdocumenten, zoals over de Klimaatgordel en de Turnhoutsebaan, effectief in uitvoering worden gebracht.
Via volksvertegenwoordigers worden de betrokken ministers hierover rechtstreeks ondervraagd door de organisatie.
In deze nieuwe rol fungeert GroenRand als de ecologische waakhond van de Voorkempen die onvermoeibaar toezicht houdt waar de officiële instanties het laten afweten.
Deze voorvechters reageren op het onrecht van de solastalgie, waarbij de emotionele pijn over de vernieling van de leefomgeving dwingt tot actie omdat de overheid verzaakt in haar plichten.
Hoewel de regering via de Blue Deal 430 miljoen euro investeert in waterveiligheid, waarschuwt de organisatie dat dit nooit een bliksemafleider mag zijn voor het gebrek aan integraal natuurherstel.
GroenRand blijft benadrukken hoe belangrijk een structureel Vlaams Gebiedsfonds is, een fonds dat specifiek bedoeld is voor de verbinding van de Schietvelden.
Hiervoor is reeds ontwerpend onderzoek verricht voor barrières zoals de Essensteenweg en de Bredabaan, maar er is tot op heden geen enkel budget op geplakt.
Daarnaast vraagt de organisatie om de toewijzing van 11,45 miljoen euro, specifiek bestemd voor de Klimaatgordel in het werkingsgebied van GroenRand.
Samen met het Regionaal Landschap de Voorkempen zijn hiervoor reeds 15 fiches ingediend.
Met de toekomstvisie Greenconnect kijkt vereniging GroenRand nog verder vooruit naar een robuust ecologisch netwerk.
De otter fungeert hierbij als een paraplusoort waarbij elke investering in de Klimaatgordel die de otter helpt de volledige natuurlijke weerbaarheid van de Voorkempen versterkt.
Zonder een onmiddellijke koppeling van de ambitieuze plannen aan een solide financieel meerjarenplan blijft het Vlaamse natuurbeleid steken in woorden, terwijl de biodiversiteit op het terrein onherroepelijk verder afbrokkelt.
Het is tijd dat de overheid de stap zet van natuur op papier naar effectieve, verbonden en gefinancierde natuur in de praktijk, onder het wakend oog van diegenen die weigeren de achteruitgang nog langer lijdzaam te aanvaarden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten