Goedkope pannenkoeken versus miljarden: de strijd om het Zevenbergenbos en de Antitankgracht
Vorige zondag organiseerde Natuurpuntafdeling Schijnbeemden onder impuls van de blijvend gedreven John Maes een bijzonder geslaagde activiteit in het Zevenbergenbos in Ranst.
De bosanemonen en andere voorjaarsbloeiers staan daar nu in volle bloei en toveren het bos om tot een gigantisch wit bloementapijt.
Het is werkelijk prachtig om te zien wat verstandig bosbeheer teweegbrengt en Dirk Draulans vertelt hoe hij met volle teugen genoot van dit natuurlijke schouwspel.
Enkele zeldzame zwarte spechten gaven er een show weg alsof ze extra hun best deden voor de bezoekers net als een paar eekhoorns die door Cirque du Soleil ingehuurd leken om de mensen te vermaken met straffe en choreografisch verantwoorde stunts.
De bioloog zag hoe enkele leden van de vereniging GroenRand die toevallig aanwezig waren mee genoten van de ontzettend gezellige sfeer in een oude gerestaureerde schuur.
Daar kon je pannenkoeken en soep krijgen tegen prijzen waarvan Dirk zich afvroeg of ze niet wat hoger moesten zijn zodat de organisatie er ook iets aan zou overhouden.
Het was een mooie dag met mooie mensen die het hart op de juiste plaats dragen dat van vriendschap gezelligheid en natuurwaarden.
Het contrast met de Heer Nicolas Saverys jagende grootgrondbezitter en miljardair kan echter onmogelijk groter zijn.
Deze miljardair die zijn fortuin mede bouwde op de enorme pot overheidssubsidies die de Boelwerf van zijn familie jarenlang kreeg dagvaardt nu de Vlaamse overheid.
Hij eist de onmiddellijke stopzetting van alle subsidies die ze betaalt aan verenigingen als Natuurpunt en wil een dwangsom van 25.000 euro per uitbetaalde subsidie.
De Heer Saverys vindt dat hij en zijn vrienden-grootgrondbezitters benadeeld worden zelfs gediscrimineerd door de subsidieregelgeving.
"Ocharme ze zijn zo zielig en ze zien zo af!" sneert Dirk.
Hij wijst erop dat Saverys deze emotionele kaart trekt om vaart te zetten achter zijn klacht bij de Europese Commissie.
De miljardair wil via die weg afdwingen dat Natuurpunt en andere natuurverenigingen alle overheidssubsidies van de jongste tijd terugbetalen.
Saverys beweert dat het commerciële ondernemingen zijn en het bewijs dat hij daarvoor aandraagt is werkelijk stuitend.
Het gaat namelijk om de pannenkoeken en drankjes die ze bij acties en activiteiten zoals die in het Zevenbergenbos te koop aanbieden!
Dirk kaartte dit twee jaar geleden al aan in Knack onder de kop Beste Nicolas Saverys het feodale tijdperk is voorbij ook voor miljardairs.
Het schetst hoe Saverys en de zijnen het nog niet verteerd hebben dat er met succesvolle natuurverenigingen een nieuwe speler op het platteland is gekomen.
Hierdoor kunnen zij niet meer zomaar doen wat ze willen en dat zint hen duidelijk niet.
Een quote van hem luidt dat we natuur niet moeten laten vertrappelen door de vele bezoekers.
Als die vele bezoekers zich aan de paadjes houden en hun honden aan de leiband kan de natuur wel wat mensen aan.
Mensen die zelf geen grond hebben mogen ook kunnen genieten van natuur want het is geen privilege voor knorrige en mensonvriendelijke rijkaards.
Met de subsidies vervult Natuurpunt trouwens taken op vraag van de overheid onder meer om te voldoen aan Europese verplichtingen inzake natuur en natuurherstel.
De vereniging kan daarbij rekenen op een brede schare gemotiveerde vrijwilligers waardoor dat geld extra goed besteed is.
Natuurpunt werkt voor het ALGEMEEN BELANG anders dan Saverys die met enkele gelijkgezinden op gezette tijden wat dieren wil schieten zonder pottenkijkers in de buurt.
Hij wil gewoon volledig af van Natuurpunt en verkneukelde zich in een krant al over het faillissement van de vereniging.
Deze ervaring deelt GroenRand volledig want ook gebieden gelegen aan de nabijgelegen Antitankgracht heeft Natuurpunt aangekocht en in beheer gebracht.
Het subsidiëren van de aankoop en het beheer van gronden door Natuurpunt is essentieel om de biodiversiteit in het versnipperde Vlaamse landschap op lange termijn te waarborgen.
Deze financiële steun stelt de organisatie in staat om kwetsbare gebieden definitief uit de markt te nemen en ze om te vormen tot beschermde natuurreservaten die voor iedereen toegankelijk zijn.
Omdat natuurbehoud geen commercieel winstmodel heeft fungeren subsidies als een noodzakelijke motor voor publieke belangen zoals klimaatadaptatie bebossing en de bescherming van bedreigde soorten.
Een cruciaal aspect hierbij is de eeuwigdurende erfdienstbaarheid waarbij gronden die met overheidssteun zijn aangekocht nooit meer mogen worden doorverkocht.
Ze moeten strikt volgens een goedgekeurd natuurbeheerplan worden onderhouden waardoor de investering van de belastingbetaler permanent verankerd blijft in het landschap.
Natuurpunt heeft langs de Antitankgracht al belangrijke gebieden aangekocht zoals het Gravinnenbos in 's-Gravenwezel en de Franse Heide Koude Heide en het Ertbrandbos in Kapellen.
Ook Lage Haar in Schilde vormt een belangrijke schakel in dit netwerk terwijl het naburige Drijhoekbos door Natuur en Bos werd aangekocht.
Toch staat dit model zwaar onder druk door de acties van grootgrondbezitter Nicolas Saverys en zijn vereniging VVGN die letterlijk roet in het eten gooien.
Zij vechten de subsidiestromen juridisch aan en stellen dat de huidige regeling leidt tot oneerlijke concurrentie en discriminatie van private eigenaars.
Dit heeft zelfs geleid tot een diepgaand Europees onderzoek naar mogelijke illegale staatssteun door de Europese Commissie.
Door rechtszaken aan te spannen en dwangsommen te eisen probeert hij de aankoopkracht van natuurverenigingen te blokkeren.
Hij wil een level playing field afdwingen voor jagers en landeigenaars ten koste van de collectieve natuurdoelen.
Deze juridische strijd raakt ook direct aan cruciale projecten zoals de Antitankgracht het kerngebied van de vereniging GroenRand.
Als vitale ecologische corridor tussen de Schelde en het Albertkanaal is dit gebied van onschatbare waarde voor de regio.
De verdere uitbouw ervan tot een aaneengesloten natuurgebied wordt bemoeilijkt door de claims van de VVGN en de juridische hinderlagen die zij leggen.
Terwijl GroenRand en Natuurpunt streven naar het herstel van de natuurlijke structuur en openbare toegankelijkheid werpt dit verzet een schaduw over de financiering van nieuwe aankopen.
Hierdoor dreigt de realisatie van een robuuste groene as rond Antwerpen vertraging op te lopen wat de kwetsbare biodiversiteit direct in het gedrang brengt.
Dit vergroot tevens de politieke onzekerheid over de toekomst van het gehele Vlaamse natuurbeleid.
De kans lijkt klein dat hij zijn gelijk kan halen net omwille van dat algemeen belang maar het is de vraag hoe minister Jo Brouns tegen de kwestie aankijkt.
Het zou Dirk Draulans niet verbazen mocht hij zelf ook vragen hebben bij subsidies voor natuurverenigingen gezien zijn achtergrond.
Als hij nu maar niet van de juridische gelegenheid profiteert om uitbetalingen terug te schroeven uit budgettaire overwegingen.
Natuur en volksgezondheid worden steeds meer opzijgeschoven voor puur economische belangen en dat is triest om te zien.
Dirk gaat er niet veel woorden aan vuil maken maar wat Jinnih Beels de voorbije dagen inzake de bever uitkraamde tart de verbeelding.
Zij meent dat bevers in de provincie Antwerpen onze voedselzekerheid in het gedrang brengen waardoor beheer of zelfs afschot aangewezen is!
Haar redenering is zo krom dat Dirk het gevoel heeft dat ze het zelf niet helemaal snapt.
Jinnih Beels is een politica van Vooruit die met zachte dwang richting de relatieve obscuriteit van een mandaat als provinciaal gedeputeerde Landbouw is geduwd.
Weet u trouwens wie provinciaal gedeputeerde Landbouw voor Oost-Vlaanderen is?
Dat is Joke Schauvliege die ooit als minister een natuurramp voor Vlaanderen was!
Ondanks alle kommer en kwel rond de steeds driester wordende aanvallen op onze natuur zag Dirk eindelijk de eerste drie boerenzwaluwen van het jaar luid kwetterend op een draad.
Dat belooft en die vrolijke vogeltjes hebben hem weer energie gegeven om er tegenaan te blijven gaan.
Geef hem maar de gezelligheid van een namiddagje wandelen en iets eten en drinken in een mooi kader met aangename mensen.
Daar kan geen vervelende vent met te veel geld tegenop.
De bosanemonen en andere voorjaarsbloeiers staan daar nu in volle bloei en toveren het bos om tot een gigantisch wit bloementapijt.
Het is werkelijk prachtig om te zien wat verstandig bosbeheer teweegbrengt en Dirk Draulans vertelt hoe hij met volle teugen genoot van dit natuurlijke schouwspel.
De bioloog zag hoe enkele leden van de vereniging GroenRand die toevallig aanwezig waren mee genoten van de ontzettend gezellige sfeer in een oude gerestaureerde schuur.
Daar kon je pannenkoeken en soep krijgen tegen prijzen waarvan Dirk zich afvroeg of ze niet wat hoger moesten zijn zodat de organisatie er ook iets aan zou overhouden.
Het was een mooie dag met mooie mensen die het hart op de juiste plaats dragen dat van vriendschap gezelligheid en natuurwaarden.
Het contrast met de Heer Nicolas Saverys jagende grootgrondbezitter en miljardair kan echter onmogelijk groter zijn.
Deze miljardair die zijn fortuin mede bouwde op de enorme pot overheidssubsidies die de Boelwerf van zijn familie jarenlang kreeg dagvaardt nu de Vlaamse overheid.
Hij eist de onmiddellijke stopzetting van alle subsidies die ze betaalt aan verenigingen als Natuurpunt en wil een dwangsom van 25.000 euro per uitbetaalde subsidie.
De Heer Saverys vindt dat hij en zijn vrienden-grootgrondbezitters benadeeld worden zelfs gediscrimineerd door de subsidieregelgeving.
"Ocharme ze zijn zo zielig en ze zien zo af!" sneert Dirk.
Hij wijst erop dat Saverys deze emotionele kaart trekt om vaart te zetten achter zijn klacht bij de Europese Commissie.
De miljardair wil via die weg afdwingen dat Natuurpunt en andere natuurverenigingen alle overheidssubsidies van de jongste tijd terugbetalen.
Saverys beweert dat het commerciële ondernemingen zijn en het bewijs dat hij daarvoor aandraagt is werkelijk stuitend.
Het gaat namelijk om de pannenkoeken en drankjes die ze bij acties en activiteiten zoals die in het Zevenbergenbos te koop aanbieden!
Dirk kaartte dit twee jaar geleden al aan in Knack onder de kop Beste Nicolas Saverys het feodale tijdperk is voorbij ook voor miljardairs.
Het schetst hoe Saverys en de zijnen het nog niet verteerd hebben dat er met succesvolle natuurverenigingen een nieuwe speler op het platteland is gekomen.
Hierdoor kunnen zij niet meer zomaar doen wat ze willen en dat zint hen duidelijk niet.
Een quote van hem luidt dat we natuur niet moeten laten vertrappelen door de vele bezoekers.
Als die vele bezoekers zich aan de paadjes houden en hun honden aan de leiband kan de natuur wel wat mensen aan.
Mensen die zelf geen grond hebben mogen ook kunnen genieten van natuur want het is geen privilege voor knorrige en mensonvriendelijke rijkaards.
Met de subsidies vervult Natuurpunt trouwens taken op vraag van de overheid onder meer om te voldoen aan Europese verplichtingen inzake natuur en natuurherstel.
De vereniging kan daarbij rekenen op een brede schare gemotiveerde vrijwilligers waardoor dat geld extra goed besteed is.
Natuurpunt werkt voor het ALGEMEEN BELANG anders dan Saverys die met enkele gelijkgezinden op gezette tijden wat dieren wil schieten zonder pottenkijkers in de buurt.
Hij wil gewoon volledig af van Natuurpunt en verkneukelde zich in een krant al over het faillissement van de vereniging.
Deze ervaring deelt GroenRand volledig want ook gebieden gelegen aan de nabijgelegen Antitankgracht heeft Natuurpunt aangekocht en in beheer gebracht.
Het subsidiëren van de aankoop en het beheer van gronden door Natuurpunt is essentieel om de biodiversiteit in het versnipperde Vlaamse landschap op lange termijn te waarborgen.
Deze financiële steun stelt de organisatie in staat om kwetsbare gebieden definitief uit de markt te nemen en ze om te vormen tot beschermde natuurreservaten die voor iedereen toegankelijk zijn.
Omdat natuurbehoud geen commercieel winstmodel heeft fungeren subsidies als een noodzakelijke motor voor publieke belangen zoals klimaatadaptatie bebossing en de bescherming van bedreigde soorten.
Een cruciaal aspect hierbij is de eeuwigdurende erfdienstbaarheid waarbij gronden die met overheidssteun zijn aangekocht nooit meer mogen worden doorverkocht.
Ze moeten strikt volgens een goedgekeurd natuurbeheerplan worden onderhouden waardoor de investering van de belastingbetaler permanent verankerd blijft in het landschap.
Natuurpunt heeft langs de Antitankgracht al belangrijke gebieden aangekocht zoals het Gravinnenbos in 's-Gravenwezel en de Franse Heide Koude Heide en het Ertbrandbos in Kapellen.
Ook Lage Haar in Schilde vormt een belangrijke schakel in dit netwerk terwijl het naburige Drijhoekbos door Natuur en Bos werd aangekocht.
Toch staat dit model zwaar onder druk door de acties van grootgrondbezitter Nicolas Saverys en zijn vereniging VVGN die letterlijk roet in het eten gooien.
Zij vechten de subsidiestromen juridisch aan en stellen dat de huidige regeling leidt tot oneerlijke concurrentie en discriminatie van private eigenaars.
Dit heeft zelfs geleid tot een diepgaand Europees onderzoek naar mogelijke illegale staatssteun door de Europese Commissie.
Door rechtszaken aan te spannen en dwangsommen te eisen probeert hij de aankoopkracht van natuurverenigingen te blokkeren.
Hij wil een level playing field afdwingen voor jagers en landeigenaars ten koste van de collectieve natuurdoelen.
Deze juridische strijd raakt ook direct aan cruciale projecten zoals de Antitankgracht het kerngebied van de vereniging GroenRand.
Als vitale ecologische corridor tussen de Schelde en het Albertkanaal is dit gebied van onschatbare waarde voor de regio.
De verdere uitbouw ervan tot een aaneengesloten natuurgebied wordt bemoeilijkt door de claims van de VVGN en de juridische hinderlagen die zij leggen.
Terwijl GroenRand en Natuurpunt streven naar het herstel van de natuurlijke structuur en openbare toegankelijkheid werpt dit verzet een schaduw over de financiering van nieuwe aankopen.
Hierdoor dreigt de realisatie van een robuuste groene as rond Antwerpen vertraging op te lopen wat de kwetsbare biodiversiteit direct in het gedrang brengt.
Dit vergroot tevens de politieke onzekerheid over de toekomst van het gehele Vlaamse natuurbeleid.
De kans lijkt klein dat hij zijn gelijk kan halen net omwille van dat algemeen belang maar het is de vraag hoe minister Jo Brouns tegen de kwestie aankijkt.
Het zou Dirk Draulans niet verbazen mocht hij zelf ook vragen hebben bij subsidies voor natuurverenigingen gezien zijn achtergrond.
Als hij nu maar niet van de juridische gelegenheid profiteert om uitbetalingen terug te schroeven uit budgettaire overwegingen.
Natuur en volksgezondheid worden steeds meer opzijgeschoven voor puur economische belangen en dat is triest om te zien.
Dirk gaat er niet veel woorden aan vuil maken maar wat Jinnih Beels de voorbije dagen inzake de bever uitkraamde tart de verbeelding.
Zij meent dat bevers in de provincie Antwerpen onze voedselzekerheid in het gedrang brengen waardoor beheer of zelfs afschot aangewezen is!
Haar redenering is zo krom dat Dirk het gevoel heeft dat ze het zelf niet helemaal snapt.
Jinnih Beels is een politica van Vooruit die met zachte dwang richting de relatieve obscuriteit van een mandaat als provinciaal gedeputeerde Landbouw is geduwd.
Weet u trouwens wie provinciaal gedeputeerde Landbouw voor Oost-Vlaanderen is?
Dat is Joke Schauvliege die ooit als minister een natuurramp voor Vlaanderen was!
Ondanks alle kommer en kwel rond de steeds driester wordende aanvallen op onze natuur zag Dirk eindelijk de eerste drie boerenzwaluwen van het jaar luid kwetterend op een draad.
Dat belooft en die vrolijke vogeltjes hebben hem weer energie gegeven om er tegenaan te blijven gaan.
Geef hem maar de gezelligheid van een namiddagje wandelen en iets eten en drinken in een mooi kader met aangename mensen.
Daar kan geen vervelende vent met te veel geld tegenop.
