De Pen van Glenn: Hoe Mieke Schauvliege en anderen strijden tegen solastalgie
De naam Glenn Solastalgie is een zorgvuldig gekozen symbolische constructie die zowel een eerbetoon is aan een invloedrijke denker als een krachtig statement over de huidige staat van onze natuur.
De voornaam Glenn verwijst naar de Australische milieufilosoof Glenn Albrecht, die wereldwijd bekendheid verwierf door een nieuw vocabulaire te creëren voor emoties in relatie tot de aarde.
Daarnaast verwijst "Glenn" naar het Keltische woord voor "vallei", wat de diepe verbondenheid met het landschap onderstreept.
De achternaam Solastalgie is direct afgeleid van het door Albrecht bedachte neologisme ‘solastalgia’, een samentrekking van het Latijnse solacium (troost) en het Griekse algos (pijn of verdriet).
Het beschrijft de diepe psychologische pijn of "thuisloosheid" die men voelt wanneer de vertrouwde omgeving onherkenbaar verandert door menselijk toedoen, zoals betonnering, versnippering of ontbossing.
Bij de vereniging GroenRand dient dit pseudoniem als een krachtig literair en filosofisch masker dat lokale dossiers verbindt met een wereldwijde beweging voor natuurherstel.
In de rubriek ‘De pen van Glenn’ wordt deze symboliek vertaald naar scherpe, urgente columns die fungeren als een uiting van ‘soliphilia’, de liefde voor een plek die aanzet tot verzet.
De komst van Glenn toont de overgang van GroenRand van een sensibiliserende gidsorganisatie naar een strijdbare vereniging die directe politieke druk uitoefent op het natuurbeleid.
Als onderdeel van deze aanpak geeft GroenRand vanaf nu de pen van Glenn aan mensen die zich inzetten voor de bescherming van de natuur, een toekomstige traditie waarbij de eerste pen symbolisch werd overhandigd aan volksvertegenwoordiger Mieke Schauvliege.
Dit gebaar kwam in de plaats van de vroegere "Groene Duim", die als blijk van waardering werd gegeven aan mensen zoals Dieter Coppens, Wouter Patho, Gie Campo en Els Beeckx.
Ook Anne Stuer, Michiel Cornelis, vrijwilligers zoals Tom Van Thienen en Luc Vermeersch ontvingen deze erkenning.
Een bijzondere vermelding gaat naar de vele natuurfotografen die de schoonheid van onze regio vastleggen, zoals Anne Oostvogels, Francois Eennaes, Paul Van Dijck, Geert Bollen, Rodrik Steverlynck, Ben Hellebaut, Karel de Blick, Frank Vermeiren, Els De Backer, Wim Verschraegen, Jos Jansen, Mark Mertens en Ivo Schut.
Deze fotografen zorgen voor heel wat materiaal voor de website en hun beelden dwingen een diep respect af voor de natuur bij iedereen die ze bekijkt.
Het project Onze GroenRand-natuur is ontstaan vanuit de visie om de inwoners van de Voorkempen opnieuw te verbinden met de wilde natuur in hun eigen achtertuin.
Door de verborgen rijkdom van onze eigen regio zo krachtig in beeld te brengen, wil het project bij de kijker een gevoel van bewondering en trots aanwakkeren.
Deze trots vormt de basis voor een natuurlijke bereidheid om de kwetsbare biodiversiteit beter te beschermen.
Blikvangers in dit verhaal zijn de iconische bewoners van onze waterlopen en bossen: de bever, de otter en de boommarter.
Zij worden niet louter als diersoorten gepresenteerd, maar als de ware ambassadeurs van de Voorkempen.
Hun aanwezigheid, prachtig vastgelegd op beeld, bewijst dat we niet naar de andere kant van de wereld hoeven te reizen om oog in oog te staan met indrukwekkende natuur.
Deze dieren dienen als levend bewijs voor de noodzaak om natuurkernen en waterwegen zoals de Antitankgracht veilig met elkaar te verbinden.
Om dit belevingsgevoel extra te versterken, bleef het niet enkel bij beelden, er werden ook geleide wandelingen met natuurgidsen georganiseerd.
Onder deskundige begeleiding kregen deelnemers de kans om de natuurgebieden met eigen ogen te ontdekken en te leren hoe ze sporen van deze bijzondere dieren kunnen herkennen.
Het project fungeerde zo als een interactief educatief platform dat mensen stimuleerde om op een respectvolle manier naar buiten te gaan.
Het uiteindelijke doel is dat de bevolking de natuur niet langer als een decor ziet, maar als een essentieel onderdeel van hun directe omgeving dat onze actieve bescherming verdient.
Zelfs organisaties zoals vzw Red de Voorkempen en lokale Natuurpunt-afdelingen kregen die duim voor hun onvermoeibare inzet voor de regio.
Waar de Groene Duim stond voor een vriendelijk schouderklopje, is de uitreiking van de Pen van Glenn uitgegroeid tot een krachtig strategisch middel om politici en experts actief mede-verantwoordelijkheid te laten nemen voor onze gezamenlijke toekomst.
Zij stelde scherpe parlementaire vragen over het uitblijven van het nieuwe Vlaams Actieprogramma Ecologische Ontsnippering (VAPEO) en de noodzaak om de Antitankgracht als blauw-groene ader te versterken.
Zij herinnerde de minister eraan dat de aanleunende natuurgebieden rond deze historische gracht dringend behoefte hebben aan structurele verbindingen en een serieus budgettair kader om de versnippering te stoppen.
De pen wordt ook toevertrouwd aan biologen, landschapsarchitecten en klimaatwetenschappers om hun wetenschappelijke expertise om te zetten in tastbaar beleid voor de Voorkempen.
Ook de gewone burger krijgt via dit platform een stem om persoonlijke ervaringen van solastalgie te delen en lokaal verzet te bieden tegen het verdwijnen van open ruimte.
Vandaag de dag gebruikt Glenn deze pen om dringende eisen op de politieke agenda te zetten, zoals een doorgedreven ontsnippering en het effectief versterken van onze beekvalleien.
De realisatie van robuuste natuurverbindingen en een drastische verhoging van het budget voor lokaal natuurbeheer zijn daarbij de absolute speerpunten van ons actieplan.
Door de inzet van deze scherpe pen en de steun van een groeiend front van burgers dwingt GroenRand beleidsmakers om de emotionele en ecologische waarde van ons landschap eindelijk serieus te nemen.
Het ultieme doel blijft de grote transitie naar het Symbioceen, een tijdperk waarin de mens weer in balans leeft met zijn omgeving en de natuur haar rechtmatige plek terugkrijgt.
Elke geschreven regel in 'De pen van Glenn' is een bouwsteen voor die hoopvolle toekomst, waarbij we solastalgie ombuigen naar collectieve kracht en herstel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten