Patstelling rond de Oelegemsteenweg: Waarom minister Brouns de vergunning weigert en de dreef in Schilde en Ranst (voorlopig) gered is
De pen van Glenn
Vlaams minister van Omgeving Jo Brouns heeft eigenhandig een dikke streep getrokken door de grootschalige wegenplannen op de grens van Schilde en Ranst.
Hij weigert de omgevingsvergunning voor de heraanleg van de Oelegemsteenweg, omdat de geplande kap van maar liefst 137 historische, hoogstammige eiken zwaar onvoldoende was onderbouwd.
Met dit besluit kiest de minister resoluut voor groene transparantie en stuurt hij de projectpartners onverbiddelijk terug naar de tekentafel.
Het is een absolute triomf voor de lokale milieuorganisatie vzw Greenplease en de vele buurtbewoners die al jarenlang strijdvaardig op de barricaden staan.
Hij weigert de omgevingsvergunning voor de heraanleg van de Oelegemsteenweg, omdat de geplande kap van maar liefst 137 historische, hoogstammige eiken zwaar onvoldoende was onderbouwd.
Met dit besluit kiest de minister resoluut voor groene transparantie en stuurt hij de projectpartners onverbiddelijk terug naar de tekentafel.
Het is een absolute triomf voor de lokale milieuorganisatie vzw Greenplease en de vele buurtbewoners die al jarenlang strijdvaardig op de barricaden staan.
Het dossier rond de Oelegemsteenweg sleept ondertussen al meer dan vijf jaar aan als een eindeloze soap.
Het project omvat een ingrijpende vernieuwing van de complete weginfrastructuur over een afstand van ruim twee kilometer.
Waterbedrijf Pidpa en de lokale besturen van Schilde en Ranst sloegen enthousiast de handen in elkaar om twee grote knelpunten in één klap aan te pakken.
Er moest dringend een modern, gescheiden rioleringsstelsel komen en ook de verkeersveiligheid voor fietsers schreeuwde om verbetering.
Hoewel Vlaanderen voor deze plannen een flinke zak geld van 2,7 miljoen euro aan subsidies had klaarstaan, raakte het dossier volledig in het slop.
De boosdoener was de enorme ecologische tol die het huidige, ietwat rigide ontwerp eiste van de omgeving.
Om simpelweg ruimte te maken voor de nieuwe rioleringssleuven en de fietspaden, moesten 137 kerngezonde, monumentale eiken onherroepelijk tegen de vlakte gaan.
Het project omvat een ingrijpende vernieuwing van de complete weginfrastructuur over een afstand van ruim twee kilometer.
Waterbedrijf Pidpa en de lokale besturen van Schilde en Ranst sloegen enthousiast de handen in elkaar om twee grote knelpunten in één klap aan te pakken.
Er moest dringend een modern, gescheiden rioleringsstelsel komen en ook de verkeersveiligheid voor fietsers schreeuwde om verbetering.
Hoewel Vlaanderen voor deze plannen een flinke zak geld van 2,7 miljoen euro aan subsidies had klaarstaan, raakte het dossier volledig in het slop.
De boosdoener was de enorme ecologische tol die het huidige, ietwat rigide ontwerp eiste van de omgeving.
Om simpelweg ruimte te maken voor de nieuwe rioleringssleuven en de fietspaden, moesten 137 kerngezonde, monumentale eiken onherroepelijk tegen de vlakte gaan.
In zijn officiële oordeel windt minister Jo Brouns er geen doekjes om: deze massale bomenkap is in de huidige milieustudie op geen enkele manier overtuigend bewezen.
De minister benadrukt dat de Vlaamse overheid absoluut niet tegen de broodnodige riolering of veilige fietspaden is.
Het struikelblok is puur de gekozen werkmethode en het totale gebrek aan creatieve alternatieven in het gepresenteerde ontwerp.
Volgens Brouns moet elk modern openbaar project tegenwoordig vertrekken vanuit het absolute basisprincipe van maximaal bomenbehoud.
De projectontwikkelaars hebben in hun dikke dossier simpelweg nagelaten te bewijzen dat er geen andere, minder schadelijke bouwtechnieken mogelijk waren.
"De keuze is niet: óf riolering en fietspaden, óf bomen", zo verduidelijkt minister Brouns zijn standpunt.
"De échte opdracht is net om al die maatschappelijke belangen op een slimme manier met elkaar te verzoenen, en dat vraagt om een veel sterker en inventiever ontwerp."
Het dappere initiatief van Greenplease en het hardnekkige burgerverzet
De minister benadrukt dat de Vlaamse overheid absoluut niet tegen de broodnodige riolering of veilige fietspaden is.
Het struikelblok is puur de gekozen werkmethode en het totale gebrek aan creatieve alternatieven in het gepresenteerde ontwerp.
Volgens Brouns moet elk modern openbaar project tegenwoordig vertrekken vanuit het absolute basisprincipe van maximaal bomenbehoud.
De projectontwikkelaars hebben in hun dikke dossier simpelweg nagelaten te bewijzen dat er geen andere, minder schadelijke bouwtechnieken mogelijk waren.
"De keuze is niet: óf riolering en fietspaden, óf bomen", zo verduidelijkt minister Brouns zijn standpunt.
"De échte opdracht is net om al die maatschappelijke belangen op een slimme manier met elkaar te verzoenen, en dat vraagt om een veel sterker en inventiever ontwerp."
Het dappere initiatief van Greenplease en het hardnekkige burgerverzet
Deze ministeriële weigering valt natuurlijk niet zomaar uit de lucht; het is het directe resultaat van jarenlang intensief en gecoördineerd lokaal weerwerk.
Het grote initiatief in dit hele verhaal lag vanaf dag één nadrukkelijk bij de apolitieke vzw Greenplease.
Deze gepassioneerde vereniging van bezorgde burgers luidde als allereerste de alarmbel en nam vastberaden het voortouw in de strijd voor het behoud van de geliefde eikendreef.
Zij lieten zich niet zomaar aan de kant schuiven en organiseerden onder andere een drukbezocht publiek debat om de problematiek weer hoog op de agenda te krijgen.
De natuurvereniging GroenRand sloot zich al snel vol overtuiging aan bij dit krachtige burgerinitiatief van Greenplease en hielp mee om massaal bezwaarschriften te verzamelen.
Samen uitten de organisaties felle kritiek op het feit dat de lokale besturen en Pidpa probeerden weg te komen met een makkelijke ontheffing voor het milieueffectenrapport.
De milieuverenigingen kregen bovendien gelijk uit onverwachte hoek toen de Vlaamse Milieumaatschappij eind 2025 al een ongunstig advies gaf.
In het spoor van Greenplease roerde ook de lokale politieke burgerbeweging Dorp24 zich fel onder leiding van spilfiguren zoals Hans Hanssen.
Zij voerden al sinds begin 2023 luidruchtige protestacties onder de gevatte leuze "De boom in met deze kap!".
De frustratie bij de bevolking groeide bovendien alleen maar toen het gemeentebestuur in het verleden koppig weigerde deel te nemen aan de door Greenplease opgezette participatiedebatten.
Het grote initiatief in dit hele verhaal lag vanaf dag één nadrukkelijk bij de apolitieke vzw Greenplease.
Deze gepassioneerde vereniging van bezorgde burgers luidde als allereerste de alarmbel en nam vastberaden het voortouw in de strijd voor het behoud van de geliefde eikendreef.
Zij lieten zich niet zomaar aan de kant schuiven en organiseerden onder andere een drukbezocht publiek debat om de problematiek weer hoog op de agenda te krijgen.
De natuurvereniging GroenRand sloot zich al snel vol overtuiging aan bij dit krachtige burgerinitiatief van Greenplease en hielp mee om massaal bezwaarschriften te verzamelen.
Samen uitten de organisaties felle kritiek op het feit dat de lokale besturen en Pidpa probeerden weg te komen met een makkelijke ontheffing voor het milieueffectenrapport.
De milieuverenigingen kregen bovendien gelijk uit onverwachte hoek toen de Vlaamse Milieumaatschappij eind 2025 al een ongunstig advies gaf.
In het spoor van Greenplease roerde ook de lokale politieke burgerbeweging Dorp24 zich fel onder leiding van spilfiguren zoals Hans Hanssen.
Zij voerden al sinds begin 2023 luidruchtige protestacties onder de gevatte leuze "De boom in met deze kap!".
De frustratie bij de bevolking groeide bovendien alleen maar toen het gemeentebestuur in het verleden koppig weigerde deel te nemen aan de door Greenplease opgezette participatiedebatten.
Dat de bescherming van juist deze bomenrij zo zwaar weegt voor de buurt, heeft alles te maken met hun indrukwekkende omvang en rijke geschiedenis.
Het gaat hier om monumentale eiken die door de inwoners echt worden gekoesterd als waardevol lokaal erfgoed.
Zulke oude bomenrijen functioneren als de groene longen van de streek en vormen een cruciale ecologische verbindingsas voor vogels, vleermuizen en insecten.
Daarnaast houden de diepe wortelsystemen de ondergrond stevig bij elkaar en spelen ze een actieve rol in het regelen van het grondwaterpeil in de Schijnvallei.
Het zomaar omzagen van 137 van deze reuzen zou een rampzalige en onomkeerbare impact hebben gehad op het microklimaat en de waterhuishouding van de omliggende woonwijken.
Het gaat hier om monumentale eiken die door de inwoners echt worden gekoesterd als waardevol lokaal erfgoed.
Zulke oude bomenrijen functioneren als de groene longen van de streek en vormen een cruciale ecologische verbindingsas voor vogels, vleermuizen en insecten.
Daarnaast houden de diepe wortelsystemen de ondergrond stevig bij elkaar en spelen ze een actieve rol in het regelen van het grondwaterpeil in de Schijnvallei.
Het zomaar omzagen van 137 van deze reuzen zou een rampzalige en onomkeerbare impact hebben gehad op het microklimaat en de waterhuishouding van de omliggende woonwijken.
Door het veto van de minister zit het project in zijn huidige vorm definitief in het slop, al is de heraanleg zeker niet definitief afgeschreven.
Brouns reikt expliciet de hand aan Pidpa en de gemeenten Schilde en Ranst om snel met alle betrokken partijen en buurtbewoners rond de tafel te gaan zitten.
Een nieuw, levensvatbaar dossier zal volgens de minister echter wel aan drie strikte voorwaarden moeten voldoen:
Er moet eerst serieus en diepgaand gekeken worden naar innovatieve oplossingen om de kwetsbare wortelzones van de eiken te beschermen.
Denk hierbij aan het gebruik van sleufloze technieken zoals gestuurde boringen voor de riolering, of een lichte verschuiving van het hele tracé.
De lokale besturen mogen de buurt bovendien niet langer pas informeren als de handtekeningen en plannen al lang gezet zijn.
De buurtbewoners en de initiatiefnemers van Greenplease moeten vanaf de allereerste pennentrek actief worden betrokken bij het nieuwe ontwerpproces.
Mocht er na grondig studiewerk technisch écht geen andere optie zijn dan het weghalen van een boom, dan moet die impact per individuele boom glashelder worden gemotiveerd.
Ook de exacte gevolgen van de grondwaterbemaling op de omliggende natuur moeten deze keer tot in het kleinste detail in kaart worden gebracht.
De bal ligt nu dus weer stevig in het kamp van de lokale besturen van Schilde en Ranst.
Zij staan voor de pittige maar prachtige uitdaging om een nieuw evenwicht te vinden tussen modern comfort en het behoud van hun groene goud.
Brouns reikt expliciet de hand aan Pidpa en de gemeenten Schilde en Ranst om snel met alle betrokken partijen en buurtbewoners rond de tafel te gaan zitten.
Een nieuw, levensvatbaar dossier zal volgens de minister echter wel aan drie strikte voorwaarden moeten voldoen:
Er moet eerst serieus en diepgaand gekeken worden naar innovatieve oplossingen om de kwetsbare wortelzones van de eiken te beschermen.
Denk hierbij aan het gebruik van sleufloze technieken zoals gestuurde boringen voor de riolering, of een lichte verschuiving van het hele tracé.
De lokale besturen mogen de buurt bovendien niet langer pas informeren als de handtekeningen en plannen al lang gezet zijn.
De buurtbewoners en de initiatiefnemers van Greenplease moeten vanaf de allereerste pennentrek actief worden betrokken bij het nieuwe ontwerpproces.
Mocht er na grondig studiewerk technisch écht geen andere optie zijn dan het weghalen van een boom, dan moet die impact per individuele boom glashelder worden gemotiveerd.
Ook de exacte gevolgen van de grondwaterbemaling op de omliggende natuur moeten deze keer tot in het kleinste detail in kaart worden gebracht.
De bal ligt nu dus weer stevig in het kamp van de lokale besturen van Schilde en Ranst.
Zij staan voor de pittige maar prachtige uitdaging om een nieuw evenwicht te vinden tussen modern comfort en het behoud van hun groene goud.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten