Zeven op de tien Vlamingen zijn pro Nationale parken

 

Zeven op de tien Vlamingen zijn pro Nationale parken

Het Grenspark Kalmthoutse Heide dient -onder druk van de gemeenten- geen kandidatuur in om erkend te worden als Nationaal Park.
Afgelopen periode kwam er vanuit verschillende buurgemeenten kritiek op de plannen.
Zo gaven Stabroek, Essen, Wuustwezel, Kalmthout en Brecht een negatief advies en vroegen uitstel voor een beslissing.

Er zou momenteel een té klein draagvlak zijn en te veel onduidelijkheid voor eigenaars van gronden in de buurt van het park.
Onder meer omdat landbouworganisaties vrezen dat de parken tot extra inperkingen voor landbouw zullen leiden.
Een algemeen uitstel van de deadline blijkt geen optie te zijn omdat hier geen gegronde reden voor is.
Dat zet het debat op scherp.
Want de dertien overblijvende kandidaat-parken hebben nog tot morgen de tijd om een masterplan in te dienen.

De kandidaten weten ondertussen dat er geen rechtsgevolgen zijn.
Het kaderdecreet regelt louter de erkenningsvoorwaarden, statuten en beheerstructuur van de toekomstige Vlaamse parken.
Bovendien bleek uit een bevraging bij zeshonderd Vlamingen door iVox  dat negenzeventig procent van de Vlamingen positief staat tegenover een Nationaal park.
Zeven op de tien Vlamingen zou het dus fijn vinden dat binnen een straal van 20 kilometer van de woonplaats een Landschapspark of Nationaal park zou ontwikkeld worden.
Dat haalt de draagvlakargumentatie volledig onderuit.

Dat het draagvlak bij bepaalde gemeentebesturen voor de kandidatuur Grenspark Kalmthoutse Heide er niet of maar beperkt was, heeft GroenRand spijtig genoeg moeten vaststellen.
Maar door deze houding dreigt de regio veel subsidies te ontlopen.
Daarom heeft onze organisatie bij Vlaams minister van Omgeving Zuhal Demir gepleit voor een gesubsidieerde tussenoplossing.
In die zin bepleit GroenRand voor de invoering van een derde parktype, met name 'streeksgewijze klimaatparken' (= aaneengesloten gebied met minimum ± 3000 ha groeiend naar…).
Dit kan een tussenstap (of opstap) zijn naar een toekomstig Nationaal park.

Het Masterplan Kalmthoutse heide is geschreven op basis van de criteria die de overheid vooropgesteld heeft voor een 'Nationaal park'.
Maar, of we het nu graag hebben of niet, de realiteit is simpelweg dat het concept 'Nationaal park' inmiddels zodanig aangebrand is dat er daar bij bepaalde de lokale besturen - op dit moment - geen draagvlak voor bestaat.
Dat heeft natuurlijk in eerste plaats te maken met het momentum van de voorbije maanden dat beheerst werd en nog steeds wordt door heel de hetze rond de PAS, het MAP, de natuurherstelwet, enz
Echter, als je de beslissingen van de gemeenten leest, dan staat daarin telkens vermeld dat ze het voorliggend masterplan een goed en evenwichtig plan vinden.
Meerdere burgemeesters hebben dat reeds herhaaldelijk gezegd en/of beaamd in diverse persartikels.
Met andere woorden, er bestaat wel een lokaal bestuurlijk draagvlak voor de gebiedsvisie van het masterplan, maar men durf het niet uit te voeren.
Misschien is het daarom raadzaam om dit meer tijd te geven, maar via uitstel kan dit niet.
We stellen daarom voor om het Grenspark-initiatief (en andere initiatieven waar nog gewerkt moet worden rond gemeentelijk draagvlak) onder te brengen in dit derde parktype.
En dit omdat er hier meer tijd nodig is om de omvorming van 'Grenspark' naar 'Nationaal park' rond te krijgen.
Het door ons voorgestelde derde parkinitiatief, kan hier wellicht een tussentijdse oplossing voor bieden.

GroenRand vindt het echter ook belangrijk dat ook parken die de 10.000 ha oppervlaktecriterium niet halen, een zekere (financiële) erkenning krijgen en zal er alles aan doen om het departement Omgeving ervan te overtuigen om mee te gaan met het idee om ook deze Regionale parken te ondersteunen.
Destijds heeft het kabinet Demir ons beloofd (mail 17 mei 2021 - dus ongeveer 2 jaar geleden) om gebiedscoalities financieel te ondersteunen die de criteria (zoals oppervlakte) niet hebben gehaald.
Het derde parktype tracht deze beloofde ondersteuning te structureren.

Luister naar het interview van Minister Demir:

https://radio1.be/luister/select/de-ochtend/zuhal-demir-over-erkenning-nationale-parken-beter-wonen-en-interessant-voor-economie

Een pauzeknop bij Vlaamse parken en de natuurwet moet ultrakort zijn

Een pauzeknop bij Vlaamse parken en de natuurwet moet ultrakort zijn

Door Vlaamse parken en de natuurwet uit te stellen wordt alles nog urgenter en kan men later de zaak minder goed beheersen.
Op dat moment zal er daarom niets anders opzitten dan in een veel korter tijdsbestek allerlei drastische en onpopulaire veranderingen door te duwen.
Met het risico dat we te laat komen om onze biodiversiteit te redden.

Dit stellen we nu ook vast bij het klimaat- en stikstofdossier.
Nu de pauzeknop indrukken zal automatisch ­hogere kosten, ongemakken en meer hinder meebrengen in de toekomst.

De voorgestelde wet op natuurherstel bevat maatregelen om de kwaliteit van de bodem te verbeteren en de teruggang van de soorten insecten die zorgen voor de bestuiving van gewassen te stoppen. 
De Europese Commissie komt hiermee omdat in Europa de biodiversiteit al jaren achteruit gaat. 

Ze wijst erop dat de landbouw en onze voedselvoorziening sterk afhankelijk zijn van de natuur.
Meer dan 75 procent van de gewassen is afhankelijk van bestuivers, zoals bijen, hommels en zweefvliegen die van bloem naar bloem vliegen en de stuifmeelkorrels naar de stamper overbrengen.
Waardoor ze vrucht gaan dragen.
Het zijn precies die insecten die aan het uitsterven zijn. 
Door hun bestuiving vervullen bijen een belangrijke rol bij de voorplanting van planten.
De zaden en vruchten die na bestuiving gevormd worden, zijn op hun beurt weer voedsel voor andere diersoorten.
Bijen zijn daarom een onmisbare schakel in de natuur.
Recent onderzoek in België wijst uit dat de toegevoegde waarde van bestuivers in België jaarlijks ruim 251 miljoen euro bedraagt, of te wel  11,1% van de totale Belgische landbouwproductie. 

Dat deze laksheid desastreuze, dodelijk en zware gevolgen met zich meebrengt, kan niemand meer ontkennen.
Dit blijkt niet alleen uit ­de huidige noodzakelijke ingrijpende maatregelen binnen het stikstofdossier, maar zeer zeker ook uit de ­natuurrampen die zich al hebben voorgedaan.  
Denk bijvoorbeeld aan de overstromingen van de Vesder van twee jaar geleden en aan de hittegolven en de bijhorende niet te stoppen brandhaarden.
Dat we nu bij landbouwers gedwongen worden om hard en in allerijl op te treden, komt doordat we onaanvaardbaar lang getreuzeld hebben om in actie te schieten. 

De strijd voor het ­klimaat en die voor de biodiversiteit mogen niet gefaseerd verlopen, maar moeten tegelijkertijd gevoerd worden, want ze ­ondersteunen elkaar.
Een pauzeknop zal ons duurder uitvallen dan de klimaatopwarming en de biodiversiteit effectief en systematisch aan te pakken.
Door deze pauzeknop zal het grote publiek alleen onthouden dat klimaat en biodiversiteit weer niet zó belangrijk zijn en dat we ons niet zo hoeven druk te maken, terwijl het vijf voor twaalf is.
Op die manier wordt alle vooruitgang inzake bewustwording en mobili­sering tenietgedaan.
Een pauzeknop kan enkel dienen om te bekijken hoe we de zaak effectief en efficiënt gaan aanpakken, maar dan moet dit in sneltempo gebeuren.

Ontdek GroenRand via deze fotoreportage

Ontdek GroenRand via deze fotoreportage 

De Antitankgracht is sinds 1994 het langste beschermd cultuurhistorisch landschap van Vlaanderen.
Met haar 33 kilometer lengte vormt ze de ruggengraat van de Voorkempen.
De Antitankgracht vormt een belangrijke schakel tussen verschillende grote NATURA 2000 gebieden.
Daarbij verbindt het groenblauwe netwerk heel wat natuur en bosgebieden rond de verstedelijkte regio Antwerpen.

Het groenblauwe netwerk van de Antitankgracht en zijn omgeving is van groot belang op Vlaams, provinciaal en regionaal niveau.
Meervoudige belangen en partners worden aangesproken: erfgoed, natuur, landbouw, klimaatadaptatie, toerisme en recreatie.
Fauna en flora maken gebruik van de corridorfunctie van de Antitankgracht om te migreren tussen verschillende natuur- en bosgebieden.
De versnippering door de aanwezige bebouwing, vele wegen en spoorweg vormt een zwaar knelpunt voor de Antitankgracht en omliggende natuur en bosgebieden: het zoeken naar
methodieken om op regionale schaal te ontsnipperen is hier dé uitdaging (soortenbeschermingsprogramma otter).
Deze gracht is dé belangrijkste drager van dit netwerk en is een interessante structuur om de droogteproblematiek rond dit gebied aan te pakken.
Er zijn duidelijke meekoppelkansen tussen denkbare maatregelen rond de gebiedsbrede aanpak van droogte en de belangrijke taakstelling rond waterkwaliteit en waterbeschikbaarheid in de gracht, gelinkt aan de kwaliteitsdoelstellingen van de Europese Kaderrichtlijn Water en de Europese Habitatrichtlijn.

 Ontdek GroenRand via deze fotoreportage: https://groenrand.weebly.com/fotos.html

De kolibrievlinder: een speciale GroenRand-bewoner

De kolibrievlinder: een speciale GroenRand-bewoner

De kolibrievlinder is een uitzonderlijke vlinder.
Hij is tijdens de dag actief en is eigenlijk een nachtvlinder.
Je kan hem dus op klaarlichte dag zien, al komt hij toch vooral in actie rond valavond.
In rust ziet de nachtvlinder er even kleurrijk uit als de schors van een boom.
Een goede camouflagetechniek dus!
Als hij z'n achtervleugels openslaat, kan je z'n oranje gekleurde onderkant zien.
Deze felle kleur dient als afschrikmiddel om vijanden op afstand te houden.
Je herkent de kolibrievlinder ook aan haar knotsvormige antennes en de zwarte staartveren. 
Net als een kolibrievogel is hij in staat quasi volledig stil te hangen.
Hij slaat den 70 tot 80 keer per seconde met z'n vleugels, waardoor hij honderd keer meer energie verbruikt dan in rusthouding.
Daar is een enorme krachtinspanning voor nodig, waarvoor hij veel nectar nodig heeft.

Tot er plots iets indrukwekkends gebeurt! 
Z'n lange tong rolt vliegensvlug af richting de nectar.
De uitgestrekte tong is 28 mm lang en dat is net zo lang als z'n lijfje. 
Dat is extreem groot voor een vlinder.

De rups maakt duidelijk waarom de kolibrievlinder tot de familie van de pijlstaarten behoort: hij vertoont een opvallende stekel achteraan.
Over het doorgaans groene lijf lopen twee opvallende witte tot gele strepen.
Deze zenuwachtige vlinder is meestal niet gemakkelijk te fotograferen. 
Dankjewel Frank Vermeiren voor de prachtige foto's.

Week van de bij, maak een bloemboog

 

Week van de bij, maak een bloemboog

Zondag 28 mei start de week van de bij 2023.

De campagne zet de bijen een week lang in de bloemetjes.

Met de tiende editie van Week van de Bij moedigt het Departement Omgeving gemeentebesturen, bedrijven en burgers aan om zich in te zetten voor een betere leefomgeving voor zowel honingbijen als wilde bijen.

Bijen hebben een belangrijke rol als bestuiver van landbouwgewassen, fruitteelten en wilde planten.

Maar ze hebben het steeds moeilijker om te overleven.

Ze vinden moeilijk plaatsen om zich voort te planten en hebben te weinig voedsel door een gebrek aan nectar- en stuifmeelrijke bloemen.

GroenRand vindt dat we moeten zorgen voor bloeiende planten met nectar en stuifmeel van de vroege lente tot de late herfst, zodat ze het hele jaar door voldoende voedsel hebben.

Daarvoor stimuleert de vereniging het principe mee van de ‘bloeiboog’

.

Dat betekent dat je bij het aanplanten zorgt dat er van februari tot en met november altijd iets in bloei staat.

Want in veel tuinen bloeien bloemen en planten enkel van mei tot juni.

Een bloeiboog realiseer je zowel met bomen, struiken, vaste planten als met bloembollen.

Foto's: Frank Vermeiren - lid van GroenRand

GroenRand wil een derde parktype introduceren: een Regionaal Klimaatpark van 3.000 hectare.

GroenRand wil een derde parktype introduceren: een Regionaal Klimaatpark van 3.000 hectare.

Hier circuleren momenteel heel wat misverstanden over, we zetten daarom alles nog eens op een rijtje.

Waarom willen we dit derde parktype?

1. De natuur heeft een netwerk van gebieden nodig zodat dieren- en plantensoorten in het ene gebied gemakkelijk in contact kunnen komen met soortgenoten van andere gebieden.
En dat is belangrijk voor bijvoorbeeld migratie en genetische uitwisseling.
Volgens de internationale unie voor natuurbescherming (IUCN) is 1.000 hectare voldoende voor een Nationaal park, maar Vlaanderen is dus strenger (10.000 ha).
Momenteel ligt de oppervlakte van 1.000 hectare evenwel onder vuur.
Experts toonden al aan dat een groter gebied nodig is voor een goede biodiversiteit.
We willen daarom absoluut niet dat de huidige oppervlaktecriteria voor Nationale parken naar beneden worden bijgesteld.
Dat holt het kwaliteitslabel van die parken alleen maar uit.
Maar veel indieners halen de criteria zoals de 10.000 hectare niet.  
Dat is spijtig, want je haalt hierdoor veel motivatie onderuit.
De biodiversiteit heeft alle initiatieven nodig.
In die zin bepleit GroenRand voor de invoering van een derde parktype, met name 'streeksgewijze klimaatparken' (= aaneengesloten gebied met minimum ± 3000 ha groeiend naar…).
Dit kan een tussenstap (of opstap) zijn naar een toekomstig Nationaal park.
GroenRand vindt het belangrijk dat ook parken die de 10.000 ha oppervlaktecriterium niet halen, een zekere (financiële) erkenning krijgen en zal er alles aan doen om het departement Omgeving ervan te overtuigen om mee te gaan met het idee om ook deze Regionale parken te ondersteunen.
Destijds heeft het kabinet Demir ons beloofd (mail 17 mei 2021 - dus ongeveer 2 jaar geleden) om gebiedscoalities te financieel te ondersteunen die de criteria (zoals oppervlakte) niet hebben gehaald.
Het derde parktype tracht deze beloofde ondersteuning te structureren.

2. Het Masterplan Kalmthoutse heide is geschreven op basis van de criteria die de overheid vooropgesteld heeft voor een 'Nationaal park'. 
Maar, of we het nu graag hebben of niet, de realiteit is simpelweg dat het concept 'Nationaal park' inmiddels zodanig aangebrand is dat er daar bij de lokale besturen - op dit moment - geen draagvlak voor bestaat.
Dat heeft natuurlijk in eerste plaats te maken met het momentum van de voorbije maanden dat beheerst werd en nog steeds wordt door heel de hetze rond de PAS, het MAP, de natuurherstelwet, enz
Echter, als je de beslissingen van de gemeenten leest, dan staat daarin telkens vermeld dat ze het voorliggend masterplan een goed en evenwichtig plan vinden. 
Meerdere burgemeesters hebben dat reeds herhaaldelijk gezegd en/of beaamd in diverse persartikels.
Met andere woorden, er bestaat wel een lokaal bestuurlijk draagvlak voor de gebiedsvisie van het masterplan, maar men durf het niet uit te voeren.
Misschien is het daarom raadzaam om dit meer tijd te geven.
We stellen daarom voor om het Grenspark-initiatief (en andere initiatieven waar nog gewerkt moet worden rond draagvlak) onder te brengen in dit derde parktype.

En dit omdat er hier meer tijd nodig is om de omvorming van 'Grenspark' naar 'Nationaal park' rond te krijgen. 

Het door ons voorgestelde derde parkinitiatief, kan hier wellicht een tussentijdse oplossing voor bieden.

De natuurherstelwet: GroenRand stipt aan dat er werk moet gemaakt worden van biodiversiteit

De natuurherstelwet: GroenRand stipt aan dat er werk moet gemaakt worden van biodiversiteit

Vandaag wordt er voor het eerst gestemd over de natuurherstelwet in de commissie Landbouw.
Daarna moet de wet nog langs andere commissies en de plenaire vergadering.
En ook de lidstaten moeten hun zegje nog doen op de Europese Raad.

Volgens deze wet moet Europa tegen 2030 20 procent van haar ecosystemen in ere herstellen.
Tegen 2050 moeten alle natuurgebieden hersteld zijn.
Of daar telkens een meerderheid zal gevonden worden, is nog maar de vraag.

De EVP, de christendemocratische familie waar CD&V bij hoort, zal wellicht tegen stemmen. 
Deze wetgeving zou volgens CD&V gemaakt zijn voor grote landen met uitgestrekte natuurgebieden, maar niet voor een dichtbevolkte regio als Vlaanderen waar natuur, landbouw, industrie en wonen nauw met elkaar verweven zijn.

De weg is nog lang.
Vlaanderen, Nederland, Duitsland, Finland, Denemarken, … allemaal vragen ze om bijsturingen.
De eisen zouden de landbouw, de woningbouw, het transport en vele andere vormen van bedrijvigheid knevelen.
Vlaamse liberalen spreken over ‘verlicht despotisme’.

Als het klimaat verandert moeten natuur en mens zich volgens hen gewoon aanpassen.
Rechtse fracties in het parlement zien de natuurherstelwet als het ultieme voorbeeld van de ‘groene waanzin’ die Europa kapotmaakt.
Vergeten wordt dat Circa 80 procent van de leefgebieden  in slechte staat verkeren, mede door overbemesting, vervuiling en droogte.
Dat bedreigt de biodiversiteit die onmisbaar is voor landbouw maar ook veel andere sectoren.

 

 
Doorgaan op de oude weg met nog meer verlies aan biodiversiteit, ondermijnt juist de voedselzekerheid.
Verder moet de afname van het aantal bestuivers (bijen, vlinders) een halt worden toegeroepen en moeten rivieren en beken meer ruimte krijgen. 
Wellicht zal het een compromis worden, maar er valt geen tijd te verliezen.